woensdag 18 februari 2015

Kan het een beetje zachter?

Alle behandelingen zijn nu achter de rug. Nu alleen nog een PET/CT-scan medio half mei. Inmiddels ben ik twee hoorapparaten rijker. Wat heb ik een moeite gehad met het feit dat ik ze nodig had. Niet iedereen snapt dat, maar mijn lief gelukkig wel.
Het is überhaupt niet leuk als je hoorapparaten nodig hebt, maar het is zo jammer dat het door de chemo is gekomen. Dit had niemand verwacht.
Ik was maandag bij de internist/hematoloog/oncoloog en hij is er ook van geschrokken.
Zijn woorden: bij deze kuur gebeurt dit bijna nooit.
Nee, dat bultje bij m'n oor was in 80% van de gevallen ook goedaardig .......
Nou ja, het is niet anders en ik zal het ermee moeten doen.
Nu het volgende debacel. Deze hoorapparaatjes zijn niet geschikt voor mijn oren. Mijn beide gehoorgangen zijn veel te nauw. Nu moet ik eerst vaseline in mijn gehoorgang smeren en dan met een beetje geluk heb ik ze binnen een half uur in de oren zitten, wat een ellende.
Nu worden er andere apparaatjes besteld. Een stuk zichtbaarder, jammer.
Eind volgende week die maar proberen. Als deze ook niet lukken dan maar terug naar de KNO en misschien kan zij wel van die dingen in m'n schedel rammen. Word er poepieziek van.
Zo, dat lucht op. Niet dat poepie, maar even lekker geklaagd.
Deze week zou ik aan mijn revalidatiefitness gaan beginnen, maar dat heb ik nog even uitgesteld. Ik ben er gewoon nog niet aan toe. Eerst wil ik weer lekker in mijn vel zitten en dan vol goede moed gaan werken aan m'n conditie.
Heb deze week ook nog twee leuke petjes gehaakt. De sjaaltjes zijn ook leuk, maar je bent eigenlijk de hele dag aan het opletten of het sjaaltje wel goed zit. Met die petjes heb je daar geen last van en ik vind ze ook nog sportiever. Ach, af en toe gewoon afwisselen.
Oh ja, ik vergeet bijna iets heel belangrijks te melden.
Sinds pakweg twee weken is mijn smaak bijna helemaal weg. Ik snapte vorige week al niet waarom de bami mij niet smaakte. Ik eet altijd het liefs rijst- en bami gerechten, maar na twee hapjes werd ik er kotsmisselijk van. Heel raar.
Heb toen nog maar een beetje ijs als toetje gegeten en dat ging beter, maar ook niet geweldig. Nu eet ik al een aantal dagen geen warm eten meer want dat is het grootste probleem op dit moment. Nu eet ik brood, kwark, yoghurt en heel veel fruit.
De arts vertelde mij dat dit heel normaal is na een periode van bestralingen en dat dit na ongeveer vier weken over is. Ik mag niet afvallen, maar stiekum hoop ik dat dat toch gebeurt. Een kilootje of tien mag er wel af.
Als ik terugkijk op de laatste vijf maanden dan besef ik nauwelijk dat dit allemaal is gebeurd. Zo sta je redelijk onbezorgd in het leven en is elke dag een feestje en plotseling staat je hele wereld op z'n kop en zal het nooit meer zo worden als het was.
Toch ga ik er samen met iedereen die me lief is proberen er weer een feest van te gaan maken.
De draad wordt weer opgepakt en ik krijg er weer zin in.
Allemaal een fijne dag en groetjes,

Herma